بعضا تحلیل استخوان با از دست دادن دندان شروع می‌شود . از دست دادن دندان، با گذشتن زمان باعث تحلیل استخوان می‌شود و ممکن است‌ باعث تغییر چهره‌ی فرد ‌شود و جایگزینی دندان را نیز با مشکل روبه رو ‌کند. اما امروزه با پیوند استخوان در دندانپزشکی و بازسازی استخوان فک می‌توانیم شرایط را برای کاشت ایمپلنت فراهم کنیم. ایمپلنت‌ها عملکردی مشابه دندان‌های طبیعی دارند، اما برای موفقیت‌آمیز بودن کاشت ایمپلنت، باید استخوان کافی در ناحیه مورد نظر وجود داشته باشد تا بتواند از ایمپلنت حمایت کند و باگذشت زمان انقباض بافت بیش‌تر می‌شود.

بازسازی استخوان به چه شکل است؟

بازسازی استخوان فک برای بازگرداندن استخوان‌های تحلیل رفته و ایجاد استخوان جدید به کار می رود. در این پروسه، ماده پیوندی برای بازسازی بافت استخوان به کار می رود. هدف از بازسازی بافت استخوان تقویت ناحیه آسیب‌دیده، رشد استخوان جدید و درنهایت کاشت ایمپلنت دندان است. بازسازی استخوان یک روش بسیار موفق می‌باشد و باعث افزایش حجم استخوان می شود.

چه کسانی به بازسازی استخوان فک نیاز دارند؟

بیمارانی که استخوان کافی ندارند و دندان‌های خود را ازدست‌ داده‌اند، قبل از گذاشتن ایمپلنت‌های دندانی به بازسازی استخوان نیاز دارند. آسیب به فک و صورت، فضای خالی بعد از کشیدن دندان، بیماری‌های لثه‌ای و امثال این‌ها ازجمله عوامل نقص استخوانی هستند.

چه موادی برای بازسازی استخوان فک استفاده می‌شود؟

مواد پیوند استخوانی انواع مختلف دارند و تکنیک‌های متفاوتی برای استفاده از این مواد وجود دارد که برای بیماران کاشت ایمپلنت مورد استفاده قرار می‌گیرد. نوع پیوند استفاده‌ شده، به محل و میزان استخوان تحلیل رفته بستگی دارد. پیوند استخوان و یا تقویت استخوان در صورتی لازم است که حجم استخوان فک برای کاشت ایمپلنت به اندازه کافی نباشد. این کمبود استخوان در ۲۵% از بیمارانی که دندان‌های خود را از دست داده‌اند ممکن است مشاهده شود.

انواع پیوند استخوان فک

پیوند استخوان فک با توجه به ماده اولیه مورد استفاده در پیوند، به چهار نوع دسته بندی می‌شود : اتوگرافت‌ ، آلوگرافت‌ ، زنوگرافت و آلوپلاست.

اتوگرافت‌

اتوگرافت از قسمتی از بدن خود بیمار استفاده می‌شود. یعنی از یک ناحیه از بدن بیمار اسخوان برداشته می‌شود و در ناحیه دیگری پیوند زده می‌شود. نواحی مناسب برای برداشتن استخوان شامل چانه یا راموس در فک پایین(قسمت عقب فک پایین) و لگن یا استخوان ساق (درشت‌نی) است.

آلوگرافت‌

در این نوع پیوند، ماده پیوندی، از بدن یک متوفی تامین می‌شود که در آزمایشگاه، فرآوری می‌شود. اگر بیمار تمایل به برداشت استخوان از بدن خودش را نداشته باشد، می توانیم از این گزینه برای وی استفاده کنیم.

زنوگرافت

در این روش برای پیوند، از مواد معدنی استخوان طبیعی که استریلیزه شده و تمام مواد آلی آن حذف شده، استفاده می‌کنیم. امروزه استفاده از استخوان گاو به عنوان ماده پیوندی در اکثر جراحی‌های دهان به امری عادی تبدیل شده است و سالهاست که به عنوان یک تکنیک اثبات شده و مطمئن شناخته شده است.

آلوپلاست

در روش آلوپلاست، از مواد سنتزی برای تشکیل استخوان استفاده می‌شود. این مواد برخی سلول‌های بدن را تحریک می‌کند تا بدون پیوند به استخوان تبدیل شوند. کارآمدی پیوند استخوانی آلوپلاست کمتر از پیوند آلوگرافت و‌یا زنوگرافت می‌باشد، اما در عوض احتمال عفونت کردن آن نیز بسیار کمتر‌است.

چه زمانی انجام جراحی پیوند استخوان ضروری است؟

پیوند استخوان معمولاً برای ایجاد حجم کافی برای گذاشتن ایمپلنت انجام می شود. نیاز است دو میلی متر استخوان سالم در جلو و پشت ایمپلنت ها وجود داشته باشد. به طور مثال، اگر قطر ایمپلنت ۳ میلی متر باشد، (۲+۳+۲) ۷ میلی متر استخوان لازم داریم. اگر مدتی از افتادن دندان گذشته باشد و مقداری از حجم استخوان نیز از بین رفته باشد، به کمتر از ۷ میلی متر رسیده باشد، جراحی پیوند استخوان ضروری خواهد بود.